Zazwyczaj w jednym gnieździe żołędnicy znajduje się większa liczba osobników śpiących razem, wszystkie ciasno zwinięte, wręcz „splątane" w jednym kłębie. Śpiączka ich jest w zasadzie nieprzerwana, ale nie tak głęboka jak u innych zwierząt zapadających w sen zimowy, bowiem gdy tylko pogoda stanie się łagodniejsza, budzą się, zjadają nieco uzbieranych zapasów, ponownie zapadając w sen dopiero przy nawrocie zimna. Odmiennie niż reszta tego typu zwierząt podczas tego stanu nieświadomości wykazują jednak wrażliwość na podniety zewnętrzne, a więc gdy się je porusza, reagują słabymi drgawkami i wydawaniem przytłumionych dźwięków. Rzadko przed końcem kwietnia pojawiają się ponownie na dworze, a wtedy pożerają przede wszystkim swe zapasy, a następnie rozpoczynają normalny żywot letni.
Zazwyczaj w jednym gnieździe żołędnicy znajduje się większa liczba osobników śpiących razem, wszystkie ciasno zwinięte, wręcz „splątane" w jednym kłębie. Śpiączka ich jest w zasadzie nieprzerwana, ale nie tak głęboka jak u innych zwierząt zapadających w sen zimowy, bowiem gdy tylko pogoda stanie się łagodniejsza, budzą się, zjadają nieco uzbieranych zapasów, ponownie zapadając w sen dopiero przy nawrocie zimna. Odmiennie niż reszta tego typu zwierząt podczas tego stanu nieświadomości wykazują jednak wrażliwość na podniety zewnętrzne, a więc gdy się je porusza, reagują słabymi drgawkami i wydawaniem przytłumionych dźwięków. Rzadko przed końcem kwietnia pojawiają się ponownie na dworze, a wtedy pożerają przede wszystkim swe zapasy, a następnie rozpoczynają normalny żywot letni.